ΡΟΔΙΝΗ ΟΡΓΑΝΤΖΑ

Κωμωδία καταστάσεων του Μπάμπη Κοιλιάρη

Η Άννα είναι μια μεγαλοκοπέλα που είχε πολλές ερωτικές περιπέτειες στη ζωή της όμως σε καμία δεν στάθηκε τυχερή. Πριν λίγο καιρό γνώρισε τον Τάσο, ένα χασάπη ζωντοχηρευάμενο που βιάζεται να τον παντρευτεί για να μη χάσει άλλη μια ευκαιρία. Η ηλικία της δεν της επιτρέπει επιπόλαιες συμπεριφορές και σαν ωριμότατη ‘κοπέλα’ θα πρέπει να αντιμετωπίσει σοβαρά τη σχέση της. Παρ όλα αυτά ο Τάσος δεν της εμπνέει την απαιτούμενη εμπιστοσύνη, κάνοντας την σχέση τους εύθραυστη και αβέβαιη. Άραγε το σαράκι της ζήλιας θα δημιουργήσει ρωγμές και τριγμούς στη σχέση; Το νυφικό είναι σχεδόν έτοιμο, όμως θα φορεθεί ή θα κρυφτεί για άλλη μια φορά στο μπαούλο της λήθης.

ΠΡΑΞΗ 1η

ΣΚΗΝΗ1η

(Βγαίνει η υπηρέτρια και ξεσκονίζει τα έπιπλα και τραγουδάει)

ΜΑΡΙΑ> Αχ! Μαρία, αχ! Μαρία... μόνος μου στην μπυραρία.. Ονειρεύομαι τα βράδια που σε πρώτοφιλησα... Αχ!!! Μαρία Αχ Μαρία μμμμμμμμμ.... Το ποτήρι μου με δάκρυα ξεχείλισα!! Ααααααχ! Τώρα γιατί κλαίω; τέλος πάντων ... Αααα !! γεια σας... Καλέ μη χειροκροτάτε!!.. δεν είμαι η πρωταγωνίστρια ... Η Μαρία είμαι, έχω παίξει σε όλα τα έργα!!. Βέβαια, βέβαια!!. Αυτή που της την πέφτει το αφεντικό!!! Ναι!... ευτυχώς όμως, εδώ δεν έχουμε αρσενικά... είμαστε μόνο γυναίκες... Η κυρία Μπέλα, η Άννα κι εγω!! Τώρα τελευταία έρχεται και ο αγαπητικός της Αννούλας μας, ο κύριος Τάσος... αλλά δεν μου την πέφτει.. Καλέ τι να μου την πέσει... εκείνος δεν έχει μάτια για άλλη... μόνο την Αννούλα του .... Ε! και την εφημερίδα του. “Πράσινη ξινήθρα”.. Καλέ δείτε όνομα για εφημερίδα... Πράσινη Ξινήθρα.... ... άκου “Πράσινη ξινήθρα”... για να διαβάσω τι λέει;

(κουδούνι)

ΓΙΩΡΓΙΑ> Καλησπέρα Μαρία... που είναι η κυρία σου;

ΜΑΡΙΑ> Την κυρία θέτε;

ΓΙΩΡΓΙΑ> Ναι την Άννα...

ΜΑΡΙΑ> Την Αννούλα θέτε;

ΓΙΩΡΓΙΑ> Την κυρία σου, φώναξε την κυρία σου!!

ΜΑΡΙΑ> Την κυρία Μπέλα θέτε;

ΓΙΩΡΓΙΑ> Ααααα! Μα για να σου πω!!! Μου έχεις σπάσει τα νεύρα.. Φώναξε όποια να ναι!!

ΜΑΡΙΑ> Καλά καλέ!!! Πως κάνεις έτσι; μια ερώτηση κάναμε...

ΓΙΩΡΓΙΑ> Δεν έκανες μία, έκανες τρεις... κι ακόμα δεν έχεις φωνάξει την αφεντικίνα σου.

ΜΑΡΙΑ> Νευράκια; νευράκια; (έχουμε μηλόξιδο ..... κάνει καλό!)

ΓΙΩΡΓΙΑ> Δεεεεεν άκουσα τι είπες;

ΜΑΡΙΑ> Τίποτα, τίποτα... κυρία Μπέλα, κυρία Μπέλα σας ψάχνει η μοδίστρα...

Γιωργία> (μοδίστρα) Καλησπέρα κυρά Μπέλα.. θα πάτε στους χαιρετισμούς;

ΜΑΡΙΑ> Προσέχετε τι θα της απαντήσετε, είναι πολύ νευριασμένη!!!

Μπέλα> (η μητέρα της Άννας) Μαρία παιδί μου πήγαινε στην κουζίνα να καθαρίσεις τα φασολάκια.. Γρήγορα!

ΜΑΡΙΑ> Αμέσως κυρία πάω.... πάω!!

ΜΠΕΛΑ> Καλώς τη Γιωργία ... δεν έχω χάσει κανέναν ως τώρα. Ελπίζω να ξεμπερδέψω σύντομα με τον αδελφό μου και να πάω. Εσύ;

Γιωργία> Ήρθα να πάρω την Άννα, θα πάμε μαζί ... που είναι;

Μπέλα> Πάω να την φωνάξω, έτοιμη είναι. Κάνει τα τελευταία της. Μπορεί να έρθει και ο Τάσος να σας βρει και θέλει να είναι όμορφη. Μα κάθισε μέχρι να βγει...

Γιωργία> Ευχαριστώ.. Πάντα είναι όμορφη η Άννα .. δεν χρειάζεται πολλά !!

Μπέλα> Ε! πως δεν χρειάζεται.. Η Άννα μου δεν είναι πια κοριτσάκι. Όσο και να την βλέπω εγώ έτσι, η πραγματικότητα είναι άλλη. Έχει περάσει το "άντα" και αυτό θέλει προσοχή.

Γιωργία> Δεν της φαίνεται καθόλου κυρά Μπέλα μου, είναι τόσο κομψή, λεπτή και καλλίγραμμη που πολλοί νεαροί θα την ήθελαν ταίρι τους.

Μπέλα> Μην είσαι υπερβολική Γιωργία μου! Σ' ευχαριστώ που παινεύεις το παιδί μου αλλά δεν είναι έτσι. Δεν λέω κομψή είναι, προσέχει την διατροφή της και περπατάει, αλλά που είναι βρε παιδί μου; Άννα!!! Αννούλα... ήρθε η Γιωργία να πάτε εκκλησία. Τελείωνε!!

Γιωργία> Κυρά Μπέλα ο Τάσος?

Μπέλα> Ε... τι ο Τάσος;

Γιωργία> Ξεμπέρδεψε με το διαζύγιό του;

Μπέλα> Ναι βέβαια... βέβαια...

Γιωργία> Γιατί άκουσα ότι δεν του το δίνει η πρώην..

Μπέλα> Όχι παιδί μου !! Μην ακούς κακοήθειες. ξεμπέρδεψε...

Γιωργία> Άκουσα ότι η πρώην του ζητούσε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό...

Μπέλα> Μα που τα ακούς όλα αυτά; Εξ άλλου δεν έχουν καμιά σημασία αφού πάνε για γάμο με την Άννα... έχουν προχωρήσει στις άδειες..

Γιωργία> Συγνώμη κυρά Μπέλα, δεν ήθελα να σας στεναχωρήσω ... απλά από ενδιαφέρον για την φίλη μου...

Μπέλα> (Μουρμουρίζει) Αμέ πως... ενδιαφέρον το λένε τώρα; Όλες κουτσομπόλες και κακιόστρες είστε. Η Άννα σας μπήκε στο μάτι... Αλήθεια... ο δικός σου; που είναι; πως και δεν σε συνοδεύει;

Γιωργία> Εεεεε... δεν έχω δεσμό.

Μπέλα> Ε!! πως δεν έχεις δεσμό;... αφού σε είδα εγώ στη γωνία πριν μέρες...

Γιωργία> Με είδατε; .... Α μπα!!! ο Γιώργος; καλέ φίλος του αδελφού μου είναι..

Μπέλα> Δεν είναι κακό παιδί μου, φίλος ξεφίλος, σε είχε αγκαλιά... μεγάλη κόρη είσαι κι εσύ.

Γιωργία> Να μου έλεγε αστεία και γελούσαμε.

Μπέλα> και μετά σε φίλησε...

Γιωργία> Εεεε δεν το θυμάμαι...

ΜΠ> Το θυμάμαι εγώ, δεν πειράζει. είπαμε. δεν είστε ανήλικα... Άντε και στα στέφανα.

Γιωργία> Αχ κυρά Μπέλα μου!!!..

Μπέλα> Τι συμβαίνει κόρη μου; άνοιξε την καρδιά σου..

Γιωργία> Να ..... έχει να παντρέψει πρώτα την αδελφή του.

Μπέλα> Τότε..... Υπομονή!

Γιωργία> Μα είναι άσχημη... κανένας δεν την θέλει.

Μπέλα> Αυτό είναι μπλέξιμο.. μη χάνετε το θάρρος σας. Κάτι θα γίνει.

Γιωργία> Είναι και κακιά...

Μπέλα> Υπάρχουν πολλοί ζαβοί και ανάπηροι που λαχταρούν να παντρευτούν.... Δε μου λες.... Για παπαδιά πάει;

Γιωργία> Τι να σας πω; θα της το προτείνω.

Μπέλα> Ξέρω έναν που θέλει να γίνει παπάς... Θα του μιλήσω. Πόσο άσχημη είναι;

Γιωργία> Ε... η Γεωργία Βασιλειάδου; .... ήτανε κούκλα!!

Μπέλα> Φέρε μου μια φωτογραφία και έχει ο Θεός... Α!! να και το Αννάκι μου. Έφτασε. Εγώ πάω μέσα να δω τι κάνει η Μαρία... Καλά να περάσετε!

ΑΝΝΑ> Τι καλά να περάσουμε βρε μάνα!!. Σε κέντρο πάμε; Καλησπέρα Γιωργία.

Γιωργία> Καλησπέρα Άννα, έτοιμη; Α ωραία νύχια!!!

ΑΝΝΑ> Περίμενα να στεγνώσει το μανώ. κόλλησε και το καπάκι. Δεν άνοιγε με τίποτα!

Γιωργία> Κόκκινα;

ΑΝΝΑ> Ναι... θα μου την πει πάλι ο Τάσος και θα έχουμε γκρίνιες. Το ξέρω. Αλλά εμένα μου αρέσουν κόκκινα.

Γιωργία> Κατάλαβα... τα ποδοσφαιρικά... είναι Πρασιναϊκός ε; χα χα...

ΑΝΝΑ> Πάμε;

Γιωργία> Θα πρέπει να παραδώσω ένα φόρεμα σε μια πελάτισσα... εδώ πιο κάτω ..

ΑΝΝΑ> Ποια είναι την ξέρω;

Γιωργία> Ναι καλέ!!!... Η Τζένη που κάθεται στη διασταύρωση. Το σπίτι με το κηπάκι.... κοντά στην εκκλησία.

ΑΝΝΑ> Μη μου πεις!!! έραψε φόρεμα η Τζένη;... πως ήταν αυτό το καλό! Κανένας φούρνος θα γκρεμίσει. Όλο παλιατζούρες φοράει.. Τι της έραψες;

Γιωργία> Ένα πράσινο μίνι τιραντέ...

ΑΝΝΑ> Μίνι; τιραντέ; η Τζένη; μήπως κάνεις λάθος; για να δω....

Γιωργία> Να... ξέρεις; .... Ίσως δεν είναι για εκείνη...

ΑΝΝΑ> Τι θα πει δεν είναι για εκείνη... ποια έκανε τις πρόβες βρε Γιωργία; Άλλη προβάρει, άλλη το βάζει; γίνεται;

Γιωργία> Δεν.... δεν γίνεται, γίνεται; δεν γίνεται...

ΑΝΝΑ> Λοιπόν για ποια το έραψες... με συγχωρείς ... δεν σου κάνω ανάκριση αλλά μου τα μπερδεύεις....

Γιωργία> Να... μου... μου σύστησε την ξαδέλφη της τη Λίνα. Για 'κείνη είναι το φόρεμα.

ΑΝΝΑ> ... και γιατί τόσα μα και μου;

Γιωργία> Να μωρέ... δεν θέλει να μαθευτεί... κρατάς μυστικό; Το θέλει λέει για μια έκτακτη περίπτωση.. μάλλον.

ΑΝΝΑ> Μάλλον; η Λίνα; γκομενοδουλειά μου μυρίζει. Την ξέρω πολύ καλά!

Γιωργία> Ε μάλλον.. χα χα..

ΑΝΝΑ> Δηλαδή ξέρεις περί τίνος πρόκειται;

Γιωργία> Ναι..... η Τζένη μου είπε κάποια πράγματα.

ΑΝΝΑ> Μου τα μασάς Γιωργία... ή μου φαίνεται;

Γιωργία> Εγώ τι να μασάω;

ΑΝΝΑ> Τα λόγια σου... Τι άλλο; Μαστίχα; δε νομίζω...

Γιωργία> Δεν την ξέρω καλά την κοπέλα, αλλά να.... τα λόγια είναι λόγια και ο Τάσος... ΜΜΜ!!

ΑΝΝΑ> Που εμπλέκεται ο Τάσος; δεν σε αντιλαμβάνομαι. Βοήθεια από το κοινό έχω;

Γιωργία> Αχ!! Άννα μου μη με πιέζεις! Ήθελα να πω: Θα έρθει και ο Τάσος απόψε;

ΑΝΝΑ> Δεν ξέρω.. Η Λίνα είναι χωρισμένη, πολύ καιρό χωρίς γκόμενο και μονίμως ψάχνεται.

Γιωργία> Την ξέρεις;

ΑΝΝΑ> Κάποτε είμαστε κολλητές... από το γυμνάσιο... αλλά τελευταία αποτραβήχτηκε. Μόλις τα έφτιαξα με τον Τάσο... κάτι, σαν να ζήλεψε και χάθηκε.

Γιωργία> Ηρέμησε Άννα μου, Αχ τι ήθελα και σου τα είπα; συγνώμη.

ΑΝΝΑ> Ότι λέγεται δεν ξελέγεται. και μη ζητάς συγνώμη γιατί είναι σαν μισό ........ Πάντως αν είναι αυτό που νομίζω, εδώ θα γίνει της Τροίας. Πάμε να φύγουμε... Οοοοοπς μα ποιος είναι στην πόρτα;

(Ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά τους η Τζένη η ξαδέλφη της Λίνας)

ΤΖΕΝΗ> Καλησπέρα

ΑΝΝΑ> Καλησπέρα Τζένη...

ΓΙΩΡΓΙΑ> Τζένη!! Πάνω που σε συζητούσαμε.

ΤΖΕΝΗ> Μπα; και τι λέγατε; καλά ή κακά;

ΓΙΩΡΓΙΑ> Τίποτα θα περνούσαμε από το σπίτι σου να σου αφήσω το πακέτο.

ΤΖΕΝΗ> Ναι , ξέρεις Άννα, είδα τη Γιωργία που ανέβαινε και είπα να έρθω να το πάρω. Για να μη το σηκώνει.

ΑΝΝΑ> Φουστανάκι, φουστανάκι;

ΤΖΕΝΗ> Ναι είχα κάτι υφάσματα από το εξωτερικό και είπα να τα ράψω κι εγώ κάτι για το Πάσχα.

ΑΝΝΑ> Δικό σου;

ΤΖΕΝΗ> Ε... ναι... ποιανού άλλου; δικό μου, δικό μου.... φυσικά!

ΑΝΝΑ> Λέω βρε παιδί μου.... μήπως της κόρης σου;

ΤΖΕΝΗ> Όχι όχι, ... η κόρη μου φοράει μόνο τζίν.. Δεν....

ΑΝΝΑ> Να το δούμε να το καμαρώσουμε;

ΤΖΕΝΗ> Ε... να... μην τσαλακωθεί... μην σας καθυστερώ κι όλας....

ΑΝΝΑ> Μπα... δεν μας καθυστερείς καλέ! όλο το βράδυ δικό μας είναι. Άνοιξε Γιωργία!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Έχω βάλει πολλές καρφίτσες στο μπογοπάνι.... Και θα αργήσουμε!!

ΤΖΕΝΗ> Ναι, έχει βάλει πολλές καρφίτσες στο μπογοπάνι .... και θα αργήσετε.... με περιμένει έξω και ο σύζυγος..

ΑΝΝΑ> Καλά βρε Τζένη μου, σε καταλαβαίνω!! Να μην περιμένει ο άνθρωπος!! θα σε καμαρώσουμε το Πάσχα στην Εκκλησία. Τι χρώμα είναι;

ΤΖΕΝΗ> Ε... Κόκκινο, κόκκινο είναι. Ναι κόκκινο!

ΑΝΝΑ> Μ! Το αγαπημένο μου.. Τέλος πάντων πάμε, πάμε. Ο σύζυγος σου μου φαίνεται πως βαρέθηκε κι έφυγε.... Πάμε....

ΣΚΗΝΗ 2η

ΤΑΣΟΣ> (Ο μέλλον σύζυγος) Είναι κανείς εδώ; Ευτυχώς που έχω κλειδιά ... Κυρά Μπέλα... Άννα!!! Μάλλον πήγαν στην εκκλησία...

(Τακτοποιεί το σακάκι και το καπέλο του και ακούγονται χτυπήματα στην πόρτα)

ΜΑΡΙΑ> Κύριε Τάσο εδώ είστε; δεν σας άκουσα πριν..

ΤΑΣΟΣ> Δεν πειράζει παιδί μου, έχω κλειδιά. Δεν είναι ανάγκη να τρέχεις και να μου ανοίγεις κάθε τόσο!

ΜΑΡΙΑ> Μα τι λέτε... υποχρέωσή μου... τι θέλετε να σας φέρω; κάτι να πιείτε;

ΤΑΣΟΣ> Εαα... μμ τίποτα, τίποτα.. Μόνοι μας είμαστε;

ΜΑΡΙΑ> Μάλλον... εδώ τώρα ναι... μόνοι γιατί;

ΤΑΣΟΣ> Έλα κάθισε κοντά μου, Μαρία καιρό τώρα θέλω να σου μιλήσω.

ΜΑΡΙΑ> Να μου πείτε τι;

ΤΑΣΟΣ> Κάτι προσωπικό... κάτι πολύ προσωπικό! Μαρία, εγώ ξέρεις σε συμπαθώ πάρα πολύ!! Και.....

ΜΑΡΙΑ> Ωχ! άντε πάλι!!... μα κάποιος είναι στην πόρτα... Κύριε Ανδρέα!!! Εεεε... συγνώμη... καλησπέρα κύριε Δήμαρχε! Περάστε...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Καλά το είπες Μαρία παιδί μου.. Ανδρέα, Ανδρέα... δεν έγινα Δήμαρχος ακόμα !! αλλά πολύ σύντομα με την βοήθεια του λαού θα γίνω.

ΤΑΣΟΣ> Πως ήταν αυτό το καλό Ανδρέα; κάθισε...

ΜΑΡΙΑ> Να σας φέρω κάτι;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Πέρασα να δω την αδελφή μου. Πρέπει να κάνουμε κάποιες επισκέψεις στη γειτονιά. Ξέρεις σε σπίτια ... για τις επικείμενες εκλογές. Μερία φέρε μου ένα ουζάκι!!

ΤΑΣΟΣ> ΚΙ εγώ ένα να του κάνω συντροφιά.... Αλήθεια πως πάει η προετοιμασία των εκλογών;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Πολύ καλά, προς το παρόν πολύ καλά!!! αλλά ξέρεις; "Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερον" με νι στο τέλος. (χα χα χα)

ΤΑΣΟΣ> Ναι!!! αυτό να λέγεται...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Οι αντίπαλοί μας δεν αστειεύονται και καραδοκούν σε κάθε στραβοπάτημα να μας αρπάξουν τους ψηφοφόρους. Τα λάθη εδώ δεν συγχωρούνται...

ΤΑΣΟΣ> Ε! ... Σε κάθε περίπτωση.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Εδώ ένα παραπάνω. Αν δεν σταθεροποιηθεί η βάση των ψηφοφόρων, δηλαδή να τους έχεις σίγουρους, οι εκλογές θα χαθούν. Δεν βλέπω να βγαίνουμε...

ΜΑΡΙΑ> Τα ουζάκια σας... κι ένα γρήγορο μεζεδάκι..

ΤΑΣΟΣ> Στην υγειά σας και καλά αποτελέσματα

ΑΝΔΡΕΑΣ> Εις υγείαν το λοιπόν... ααααχ.. Ωραία! Ευχαριστούμε Μαράκι!

(Η υπηρέτρια φεύγει)

ΤΑΣΟΣ> Εγώ ακούω καλά νέα για σας.. για τον συνδυασμό σας.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Τάσο παιδί μου, εσένα σου έχω μια πολύ καλή θέση. Μόλις βγούμε θα τακτοποιηθείς δεόντως.

ΤΑΣΟΣ> Και για να ‘χουμε καλό ρώτημα σε τι θέση με προορίζεις κυρ Αντρέα;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Μα.... Προϊστάμενος. Βέβαια προϊστάμενος... σε μια άκρως νευραλγική θέση.

ΤΑΣΟΣ> Προϊστάμενος; μμμμμ προϊστάμενος ε;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Βεβαίως!! ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση... Θα σε βάλω προϊστάμενο...... στα δημοτικά σφαγεία!! Είσαι ο καταλληλότερος άνθρωπος γι’ αυτή τη δουλεία!!

ΤΑΣΟΣ> Στα σφαγεία; .... δεν έχει κάπου αλλού;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Δεν θέλω να σε βάλω στα σκουπίδια... Βρε αδελφέ αξίζεις πολύ παραπάνω!!

ΤΑΣΟΣ> Πολύ παραπάνω ε;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Ε βέβαια!! όχι και στα σκουπίδια ο Τασούλης μας

ΤΑΣΟΣ> Ε!! αφού είναι έτσι... στα σφαγεία λοιπόν..

ΑΝΔΡΕΑΣ> Αλλά μην το δένεις κι όλας!!

ΤΑΣΟΣ> Να μην το δένω; καλά ... ότι πεις.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Βρε αδελφέ όλα αυτά προϋποθέτουν ότι θα εργασθείς προεκλογικά και θα βοηθήσεις την παράταξή μας να κερδίσουμε τον Δημαρχιακό Θώκο.

ΤΑΣΟΣ> Τι θα κερδίσουμε;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Το θώκο... το θώκο!!

ΤΑΣΟΣ> Τοθώκο; εεεεε συγνώμη, τι είναι το “τοθώκο”;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Η καρέκλα ντε!! Η καρέκλα του Δημάρχου!! Αν δεν κινηθούμε όλοι μαζί δεν πρόκειται ούτε να την ακουμπήσουμε.

ΤΑΣΟΣ> Όλοι για μια καρέκλα παλεύουμε... Άρα αντίο σφαγεία... αντίο σκουπίδια...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Εμ! έτσι είναι αυτά τα πράγματα ... "Τα καλά κόποις κτώνται"

ΜΠΕΛΑ> Αντρέα!!.. Η Μαρία τώρα μου είπε ότι ήρθες. καλησπέρα.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Καλησπέρα αδελφή... Ναι έχω λίγη ώρα που τα λέμε με τον Τάσο.

ΜΠΕΛΑ> Θέλεις ένα καφέ; να σου φτιάξω κάτι;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Ένα μέτριο και σύντομα γιατί πρέπει να φύγουμε...

ΜΠΕΛΑ> Ναι ... θα κάνω σύντομα...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Αλήθεια.. τι έχεις τελειώσει βρε Τάσο μου;

ΤΑΣΟΣ> Τον ατελείωτο...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Δηλαδή;

ΤΑΣΟΣ> Ανωτέρα Δημοτικού...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Μου αρέσει το χιούμορ σου βρε Τάσο.. πάντα ήσουν καλαμπουρτζής!! Τι ωραία που τα λες! Σα να λέμε Ανωτέρα εμπορική!!

ΤΑΣΟΣ> Δευτέρα Γυμνασίου κυρ Αντρέα μου. Μέχρι εκεί..

ΑΝΔΡΕΑΣ> Δευτέρα ε; Σπουδαία!! οι γνώσεις σου είναι υπέρ αρκετές για την θέση που σε προορίζω..

ΜΠΕΛΑ> Έτοιμο το καφεδάκι.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Μπέλα έχεις κανονίσει σε ποια σπίτια θα κάνουμε επίσκεψη;

ΜΠΕΛΑ> Θα το κανονίσω, θα το κανονίσω αμέσως..

ΑΝΔΡΕΑΣ> Ώστε δεν έχεις κάνει προετοιμασία; Αν πάμε έτσι θα χάσουμε σίγουρα τις εκλογές.

ΜΠΕΛΑ> Τι να κάνω; έχω τόσες δουλειές...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Κι εγώ που έφερα αφίσες και αυτοκόλλητα να μοιράσουμε....

ΤΑΣΟΣ> Κυρ Ανδρέα... όλα καλά αλλά το χρώμα στις αφίσες σου να το αλλάξεις.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Γιατί τι έχει το χρώμα.

ΤΑΣΟΣ> Είναι το χρώμα του αιώνιου εχθρού μας.... του Κοκκινιακού!!

ΑΝΔΡΕΑΣ> Τι λες τώρα. Το κόκκινο σημαίνει τη φωτιά που θα κατακάψει όλα τα στραβά και τα ανάποδα στο Δήμο!!! Εμείς θα τον αναγεννήσουμε μέσα από τις στάχτες του...

ΤΑΣΟΣ> Με το φοίνικα ε; κάτι μου θυμίζει... κάτι μου θυμίζει. Ναι μωρέ, ξεχάσατε το φαντάρο με το ντουφέκι.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Τι εννοείς Τάσο; εξηγήσου τώρα...

ΤΑΣΟΣ> Μα τι γράφεις στην αφίσα... "Θα τελειώσετε το πάρκο"; "Όλοι οι δρόμοι χωρίς λακκούβες"; "Κυκλοφοριακό ... τέλος!" (Γελάει σαρκαστικά)

ΑΝΔΡΕΑΣ> Γιατί γελάς παιδί μου τι είδες και γελάς;

ΤΑΣΟΣ> Αεροδρόμιο; Θα μεγαλώσετε το αεροδρόμιο; και με κόκκινα γράμματα μάλιστα. Θα το φτάσετε μέχρι τον τηλέγραφο.... και το λιμάνι... θα αράζουν τα πλοία στο σιντριβάνι, να πηγαίνει ο κόσμος απ’ ευθείας στην αγορά για ψώνια!!!. Τα μπέρδεψες με τα πρωτοχρονιάτικα Βαποράκια μου φαίνεται.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Γιατί Τάσο; δεν είναι προβλήματα αυτά;

ΤΑΣΟΣ> Αυτά τα ακούμε σαν προβλήματα εδώ και 50 χρόνια. Λύσεις δεν βλέπουμε από κανέναν. Μόλις βγουν Δήμαρχοι τα ξεχνούν..

ΑΝΔΡΕΑΣ> Ήρθε η ώρα τους λοιπόν!! Εμείς θα γλυτώσουμε τον τόπο με το συνδυασμό μου!!!

ΤΑΣΟΣ> Πρόσεχε γιατί βάζουν μεγάλα πρόστιμα..... στους εμπρηστές... και το άλλο;... το "φράγμα" θα ξαναχτιστεί.. δηλαδή θα φαγωθούν κι άλλα λεφτά... "Θα πούμε το νερό νεράκι".

ΜΠΕΛΑ> Τάσο σου έχω έτοιμο καφέ στο μπρίκι στην κουζίνα. Πας σε παρακαλώ να τον σερβίρεις; Δεν θα πας να βρεις την Άννα;

ΤΑΣΟΣ> Όχι θα μείνω να την περιμένω εδώ. Εις το επανειδείν θείε...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Νομίζω ότι αυτός με ειρωνεύεται... ή κάνω λάθος; Πάντως η καλοπροαίρετη κριτική πάντα είναι ευπρόσδεκτη...

ΜΠΕΛΑ> Τι κάθεσαι και κουβεντιάζεις με τον Τάσο; αυτός μόλις δει κόκκινο χρώμα γεμίζει σπυράκια.... και εσύ του έδειξες την αφίσα; Έλεος!!!

ΤΑΣΟΣ> Όλους τους χρειαζόμαστε Μπέλα!! κανείς δεν περισσεύει σ αυτόν τον αγώνα.

ΜΠΕΛΑ> Άλλαξε το χρώμα στις αφίσες σε πράσινο και θα τον έχεις σίγουρο.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Α ωραία!! πράσινο.... πως δεν το σκέφτηκα; Πράσινο!! Οικολογική συνείδηση!! θα το περάσω στον συνδυασμό σαν δική μου ιδέα...

ΜΠΕΛΑ> Πάμε σε μερικά σπίτια να μιλήσουμε με τις νοικοκυρές..

ΑΝΔΡΕΑΣ> Ναι ναι!! οι νοικοκυρές με ενδιαφέρουν... να πιάσουμε τις νοικοκυρές.!!.. την οικονομία του σπιτιού!!

ΜΠΕΛΑ> Πάμε γιατί δεν έχουμε πολύ χρόνο... νύχτωσε.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Πάμε πάμε... θα βγάλω το Φοίνικα και θα βάλω ένα δένδρο. Αλλά τι δένδρο να βάλω... μια συκιά!! Ε όχι... θα είναι σαν..... Ένα κυπαρίσσι, μμμ. θα θυμίζει νεκροταφείο... Δάφνες... 25η Μαρτίου... .. Το βρήκα!! Ελιά θα βάλω που δεν την έχει βάλει άλλος!!! Πρωτότυπο!!

ΣΚΗΝΗ 3η

ΜΑΡΙΑ> Κύριε Τάσο θέλετε να σας φέρω κάτι άλλο;

ΤΑΣΟΣ> Όχι... ΝΑΙ! Να συνεχίσουμε εκείνη τη συζήτηση... που αφήσαμε στη μέση.... έλα κάθισε...

ΜΑΡΙΑ> Περί συμπάθειας ε;

ΤΑΣΟΣ> Ναι! ναι αυτή!...

ΜΑΡΙΑ> Ναι, αλλά ξέρετε πρέπει να πάω στο μπακάλικο πριν κλείσει, να πάρω σκόρδα και κρεμμυδάκια... Θα με σκοτώσει η κυρία Μπέλα!

ΤΑΣΟΣ> Ε! Αφού είναι να σε σκοτώσει... πήγαινε. Και που είσαι, πάρε εδώ ένα κατοστάρικο να φέρεις ένα μπουκάλι ούζο.... και καφέ ε; Φρέσκο πες του...

ΜΑΡΙΑ> Ευχαρίστως... πάω

ΤΑΣΟΣ> Μαράκι.... κοίτα με!.. τα ρέστα δικά σου κοριτσάρα μου! (της στέλνει φιλάκι)

ΜΑΡΙΑ> Ωχ Κοριτσάρα μου; πάνω που έλεγα πως δεν έχει μάτια για άλλη.. Ευχαριστώ!! Τρέχω...

( Ο Τάσος διαβάζει εφημερίδα- Χτυπάει η πόρτα, ανοίγει και υποδέχεται τη Λίνα την πρώην φίλη της Άννας...)

ΛΙΝΑ> Καλησπέρα Τάσο...

ΤΑΣΟΣ> Γειά σου Λίνα

ΛΙΝΑ> Να περάσω

ΤΑΣΟΣ> Μα και βέβαια πέρασε, πέρασε. τι θα ήθελες;

ΛΙΝΑ> Θέλω την Άννα, να μιλήσουμε..

ΤΑΣΟΣ> Δεν είναι εδώ, και απ’ ότι μου είπε η μαμά της θα πάει εκκλησία μετά. Οπότε...

ΛΙΝΑ> Δεν πειράζει... Αχ Τάσο μου είμαι πολύ πιεσμένη...

ΤΑΣΟΣ> Πιεσμένη;

ΛΙΝΑ> Ναι βρε Τάσο μου... βάλλομαι από παντού. Οι πάντες με κυνηγούν και έχω πέσει σε κατάθλιψη.

ΤΑΣΟΣ> Τι σου συμβαίνει βρε Λίνα; Νόμιζα ότι όλα πάνε καλά για σένα..

ΛΙΝΑ> Καλά; Ναι αμέ! Πως; Τα καλύτερα!!!. Δεν έχω έναν άνθρωπο να πω τον πόνο μου.

ΤΑΣΟΣ> Ε... ναι συμβαίνουν αυτά...

ΛΙΝΑ> Ξέρεις τι είναι να είσαι μόνη σου και να παλεύεις καθημερινά με τα κύματα της ζωής; Ξέρεις;

ΤΑΣΟΣ> Προσπαθώ να σε καταλάβω.

ΛΙΝΑ> Μοναξιά Τάσο μου... Μοναξιά στο σπίτι, μοναξιά στη βόλτα, μοναξιά στο μπάνιο, στη βεράντα!!.

ΤΑΣΟΣ> Μοναξιά στο κρεβάτι... ε; αυτό που το πας;

ΛΙΝΑ> Μμμμ!! το σπουδαιότερο! Ξέρεις τι είναι να κοιμάσαι μόνη σου... μόνη κι έρημη κάθε βράδυ στα παγωμένα σεντόνια;

ΤΑΣΟΣ> Ε... ρίξε καμιά κουβερτούλα παραπάνω. Όλο κάτι θα κόβει!!

ΛΙΝΑ> Ξέρεις τι είναι να τρως κάθε μέρα μόνη σου στο τραπέζι και να μην έχεις κάποιον να ανταλλάξεις μια κουβέντα;

ΤΑΣΟΣ> Τι να φας; Πικρό φαΐ , γλυφό νερό... τα ξέρω.

ΛΙΝΑ> Τα έχεις περάσει κι εσύ και τα ξέρεις.... φουκαρά μου. Λαβωμένη ψυχή κι εσύ όπως εγώ.

ΤΑΣΟΣ> Για ένα διάστημα ήταν δύσκολο αλλά κάθε εμπόδιο για καλό... μην ανησυχείς!!

ΛΙΝΑ> Δεν έχω έναν άνθρωπο να μου τρίψει την πλάτη στο μπάνιο, να χουχουλιστούμε κάτω απ’ τις κουβέρτες, να φιληθούμε παθιασμένα!!!...

ΤΑΣΟΣ> Βρε συ Λίνα μου κάνε υπομονή!! κάποιος θα βρεθεί και για σένα. Κανένας δεν χάνεται!!.

ΛΙΝΑ> Μπά!! όλα τα καλά παιδιά είναι αγκαζέ. Αχ! αυτή η φιλενάδα μου.. τι τύχη, τι τύχη!!!

ΤΑΣΟΣ> Ποια λες; την Άννα;

ΛΙΝΑ> Εμ βέβαια !! πήρε το καλύτερο παιδί και το έχει χώσει μέσα στο... να μην πω!!!

ΤΑΣΟΣ> Εννοείς μέσα στην αγκαλιά της... Ναι!! Μην την ζηλεύεις! Είναι η καλύτερή σου φίλη.

ΛΙΝΑ> Αχ δεν το αντέχω, δεν μπορώ να ξέρω ότι σε έχει εκείνη και σε χαίρεται (πέφτει στην αγκαλιά του)

ΤΑΣΟΣ> Δεν είναι σωστά πράγματα αυτά Λίνα... παραφέρεσαι! Είμαστε και οι δύο στο σπίτι της Άννας... Σταμάτα σε παρακαλώ!!

ΛΙΝΑ> Τάσο μου, πασά μου δεν αντέχω άλλο! Ναι παραφέρομαι!!... δεν αντέχω άλλο, ζηλεύω... φίλησε με... φίλησε με τώρα!! Ξέρω πως με θέλεις όπως σε θέλω κι εγώ κολασμένα!!

ΤΑΣΟΣ> Λίνα συμμαζέψου αμέσως... αυτό είναι κατάντια... σύνελθε!!

ΛΙΝΑ> Τάσο λιώνω για σένα... θέλω να είμαι μαζί σου!

ΤΑΣΟΣ> Δεν γίνεται. Είμαι με την Άννα και θα παντρευτούμε σύντομα. Έχει έτοιμο το νυφικό...

ΛΙΝΑ> Τάσο πρέπει να μιλήσουμε.. Δεν θα φύγω από εδώ μέχρι να μου υποσχεθείς ότι θα βρεθούμε το συντομότερο!!

ΤΑΣΟΣ> Ωραία!! να σου υποσχεθώ γιατί αν έρθουν και μας δουν εδώ αγκαλιά, χαθήκαμε και οι δύο. Να βρεθούμε λοιπόν την Δευτέρα στο "Απόκρυφο";..

ΛΙΝΑ> Δεν θέλω να νιώθω κυνηγημένη. στο απόκρυφο πάνε όλοι οι παράνομοι. Θα πάμε στην πλατεία.

ΤΑΣΟΣ> Ωραία στην πλατεία λοιπόν στις 11.00 το πρωί, στα πλατάνια.

ΛΙΝΑ> Θα τα πούμε καλέ μου, φίλησε με!!

ΤΑΣΟΣ> Άμε στο καλό Λίνα... πίσω μου σ' έχω σατανά!

ΛΙΝΑ> Θα φορέσω και το καινούριο πράσινο μου φόρεμα. Ακόμα δεν το πήρα απ’ τη μοδίστρα.. Το έραψα για χάρη σου πασά μου!! για χάρη σου...

ΤΑΣΟΣ> Όπου να ‘ναι γυρίζει η Άννα... φύγε!!

ΛΙΝΑ> Θα σου κάνω και φαγητά να γλύφεις τα δάχτυλά σου. Αυτή σου μαγειρεύει καθόλου ή τα κάνει όλα η μάνα της η “πάπια”.

ΤΑΣΟΣ> Να μη σε νοιάζει!! Βρε πίσω μου σ' έχω σατανά!!

ΛΙΝΑ> Θα σου κάνω όλα σου τα χατίρια.. θα είμαι η καλή σου γυναικούλα. Ότι θέλεις εσύ πασά μου... Ότι ζητήσεις θα το έχεις... ο νοών νοείτω!!

ΤΑΣΟΣ> Βρε πίσω μου σ έχω Σατανά!! Λίνα σταμάτα η πόρτα...

(Επιστρέφει η κυρά Μπέλα με τον αδερφό της τον Αντρέα)

ΜΠΕΛΑ> Καλησπέρα Λίνα, πως από δω.

ΛΙΝΑ> Να είχα μια δουλειά στη γειτονιά και πέρασα να δω την Άννα.

ΜΠΕΛΑ> Χρόνια έχουμε να σε δούμε στο σπιτικό μας... τι κάνεις;

ΛΙΝΑ> Καλά, μια χαρά κυρά Μπέλα μου.. μια χαρά!....

ΑΝΡΕΑΣ> Δεν θα μου συστήσετε αυτή την ωραία κυρία;

ΤΑΣΟΣ> Συγνώμη θείε, είναι η κυρία Λίνα...

ΜΠΕΛΑ> Είναι..... φίλη της Άννας από το Γυμνάσιο.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Μαντάμ!!! χάρηκα πολύ, πάρα πολύ!!. Επιτρέψτε μου να συστηθώ ο ίδιος. Ανδρέας Αντρικάκης μέλλον Δήμαρχος της πόλης μας!!

ΛΙΝΑ> Χάρηκα πολύ κύριε Αντρικάκη... έχω ακούσει για σας. Σας είδα στην τηλεόραση!!.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Ένα χειροφίλημα δεσποσύνη μου, είναι το λιγότερο που μπορώ να σας προσφέρω αυτή τη στιγμή.

ΤΑΣΟΣ> Καλέ ποια δεσποσύνη; Χωρισμένη με τρία παιδιά είναι...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Θα χαρώ να τα γνωρίσω, τι ηλικία έχουν; Ψηφίζουν ακόμα;

ΤΑΣΟΣ> Εκείνα δεν νομίζω να χαρούν...

ΛΙΝΑ> Η Άννα φαίνεται πως θα αργήσει οπότε λέω να φεύγω..

ΤΑΣΟΣ> Ναι να πας να πας... να πας στο καλό.

ΛΙΝΑ> Δώστε της χαιρετίσματα.... καληνύχτα..

ΤΑΣΟΣ> Θα της τα δώσουμε μείνε ήσυχη.. Ουφ!

ΑΝΔΡΕΑΣ> Περιμένετε λίγο... Ξέρετε; Το ποσοστό των γυναικών στο ψηφοδέλτιο μου είναι ανοιχτό. Θα μας κάνετε την τιμή να συμμετέχετε... η παρουσία σας θα λαμπρύνει τον συνδυασμό!!

ΛΙΝΑ> Ευχαριστώ πολύ!!. δεν σας υπόσχομαι,.. όμως θα το σκεφτώ.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Να σας συνοδεύσω να ανταλλάξουμε και τηλέφωνα;

ΛΙΝΑ> Ναι βέβαια κύριε Αντρικάκη!!

ΑΝΔΡΕΑΣ> Ανδρέας... σκέτο Ανδρέας παρακαλώ!!

ΤΑΣΟΣ> Ουφ. Τι ήταν πάλι κι αυτό;.

ΜΠΕΛΑ> Τι εννοείς Τάσο;

ΤΑΣΟΣ> Τίποτα τίποτα, για το θείο λέω που πάει να ψωνίσει υποψήφια σύμβουλο!!.

ΜΠΕΛΑ> Καλή θα ήταν....

ΤΑΣΟΣ> Χήρος αυτός, ζωντοχήρα αυτή... λες να..;

ΜΠΕΛΑ> Ξέρω γω; Για το συνδυασμό λέω!.

ΤΑΣΟΣ> Ας κάμουν ότι θέλουν. Μεγάλοι είναι. εγώ πάω μέσα να ακούσω μπάλα στο ραδιόφωνο!.

(Ολιγόλεπτο διάλλειμα )

ΠΡΑΞΗ2η

ΣΚΗΝΗ 4η

(Μεγάλη Πέμπτη στο σπίτι της Άννας )

ΜΑΡΙΑ> Κυρία κυριά...

ΜΠΕΛΑ> Τι είναι Μαράκι;

ΜΑΡΙΑ> Τι ώρα θα βάψουμε τα αυγά;

ΜΠΕΛΑ> Θα τα βάψουμε.. θα τα βάψουμε...

ΜΑΡΙΑ> Τι ώρα; λέω...

ΜΠΕΛΑ> Μην είσαι ανυπόμονη...

ΜΑΡΙΑ> Να πάρω ρεπό;..

ΜΠΕΛΑ> Σήμερα; τρελάθηκες;

ΜΑΡΙΑ> Ο Παναγιώτης, ο παραγιός του Μπακάλη μου ζήτησε να πάμε σινεμά..

ΜΠΕΛΑ> Σήμερα; μεγάλη Πέμπτη; άστο... την άλλη εβδομάδα..

ΜΑΡΙΑ> Μα.. Σήμερα παίζει “Τα πάθη του Χριστού” ..... 7.00-9.00

ΜΠΕΛΑ> Πάρε το τετραυάγγελο και διάβασέ τα!!

ΜΑΡΙΑ> Μα γιατί;

ΜΠΕΛΑ> Γιατί στο σινεμά είναι σκοτεινά και δε βλέπεις καλά...

ΜΑΡΙΑ> Φέγγει η οθόνη... ωραία είναι.. Έχει και μουσική!!

ΜΠΕΛΑ> Ναι αλλά στα σκοτεινά κατοικεί και το πονηρό πνεύμα...

ΜΑΡΙΑ> Σας παρακαλώ κυρία Μπέλα... σας παρακαλώ!!

ΜΠΕΛΑ> Με τον Παναγιώτη;

ΜΑΡΙΑ> Ναιιιιιι!!

ΜΠΕΛΑ> Τοοοο... Μπακαλόπαιδο;

ΜΑΡΙΑ> Ναι!.... είναι καλό παιδί....

ΜΠΕΛΑ> Το καλό του κόκκαλο!!! Κλέφτης είναι σαν το αφεντικό του!

Μαρία> Τι σημασία έχει; σινεμά θα πάμε!!

ΜΠΕΛΑ>Μπορεί να σου πουλήσει έρωτες και να σου κλέψει την καρδιά βρε βλαμμένο!!

ΜΑΡΙΑ> Μου την έχει κλέψει ήδη...

ΜΠΕΛΑ> Σου την έχει κλέψει ε;.... τότε... δεν σώζεσαι. Άντε να πας.. Να πάς!

ΜΑΡΙΑ> Ευχαριστώ!! Σας ευχαριστώ πολύ!!...

ΜΠΕΛΑ> Ναι αλλά θα πάτε 9.00 με 11.00, όταν τελειώσουμε με τα αυγά!

ΜΑΡΙΑ> Θα πάω να το πω στον Παναγιώτη... σας ευχαριστώ...

ΜΠΕΛΑ> Άννα, Άννα, έλα παιδί μου τελείωνε… άντε φόρεσε πια το νυφικό, να σου το πιάσω να τελειώνουμε… η άλλη δεν πρόκειται να έρθει.

ΑΝΝΑ> Άστο, δεν είναι ώρα τώρα… σου είπα… Θα έρθει η Γιωργία σε λίγο.

ΜΠΕΛΑ> Είδες πόσες μέρες σου λέει πως θα έρθει; Σε ψευτίζει. Μεγάλη Πέμπτη σήμερα, Μεγάλη Πέμπτη αφήσατε βρε ανεπρόκοπες; Μεγάλη βδομάδα; Να δεις που….

ΑΝΝΑ> Να δω που…. τι μάνα;

ΜΠΕΛΑ> Που σε ζηλεύει… αμέ!!

ΑΝΝΑ> Τι να ζηλέψει βρε μαμά; Μη φοβάσαι. δε με ζηλεύει. Άσε να έρθει να το πιάσει όπως πρέπει… γιατί εσύ!!!

ΜΠΕΛΑ> Τι εγώ; Τώρα δε σου αρέσω ε; όλες τις ποδιές στο δημοτικό ποιος σου τις έραβε; Πες κυρία μου…

ΑΝΝΑ> Ε!! δεν μου τις έραβες… μη λέμε ότι θέμε. Απλά διορθώματα έκανες.. αλλά… που το θυμήθηκες το Δημοτικό; Καιρός ήτανε…

ΜΠΕΛΑ> Και στο γυμνάσιο!!… γαϊδούρα!!! Έχω βγάλει τα ματάκια μου για σένα.

ΑΝΝΑ> Έλα ρε μάνα !! τι σε έπιασε τώρα;…

ΜΠΕΛΑ> Που με έβαζες να στις κοντύνω, -πιο κοντό, πιο κοντό- μου ‘λεγες…

ΑΝΝΑ> Σιγά !! όλες τις φορούσαν σούπερ μίνι κι εμένα με είχες σαν καλόγρια.

ΜΠΕΛΑ> Ξεχώριζες, έτσι ξεχώριζες… κι ακόμα ξεχωρίζεις…

ΑΝΝΑ> Της κουκουβάγιας το παιδί!!! το πιο όμορφο απ’ όλα.

ΜΠΕΛΑ> Σας μεγάλωσα με όλες τις ηθικές αρχές εδώ μέσα!! Το σπίτι μας ήταν κολέγιο.

ΑΝΝΑ> Βέβαια κολέγιο. Γι’ αυτό έφτασα σ’ αυτή την ηλικία για να παντρευτώ.

ΜΠΕΛΑ> Ποια ηλικία δηλαδή… σιγά!! μικρή είσαι!.

ΑΝΝΑ> Αμέ πως!!! Μάλλον ζεις αλλού μαμάααα!! Όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος. Για σένα με αγάπη!!

ΜΠΕΛΑ> Ώστε ζω στο κόσμο μου ε; Βέβαια κορόιδευε εσύ και θα δεις.

ΑΝΝΑ> Τι θα δω δηλαδή;

ΜΠΕΛΑ> Όποιος κοροϊδεύει το γονιό του πάει στην κόλαση… δεν βλέπει άσπρη μέρα…

ΑΝΝΑ> Ε!! να πάω στην κόλαση λοιπόν!!.. λένε πως εκεί είναι πιο ζεστά… πιο ωραία!

ΜΠΕΛΑ> Συνεχίζεις; Για δε κάτι παιδιά… εγώ σε μεγάλωσα; Δεν σε αναγνωρίζω. Δεν υπάρχει σεβασμός…

ΑΝΝΑ> Άκου μαμά… σεβασμός υπάρχει, αλλά υπάρχουν και όρια. Κι εσύ τα ξεπερνάς. Άντε μέρες που είναι. (χτυπά η πόρτα)

ΜΠΕΛΑ> Ποιος είναι;

ΑΝΝΑ> Άστο … θα είναι η Γιωργία για το νυφικό. Πάω να ανοίξω.

ΜΠΕΛΑ> Όχου!!!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Γεια σας κυρά Μπέλα..

ΑΝΝΑ> «Κυρά Μπελά» να τη λες… καλώς τη Γιωργία.

ΓΙΩΡΓΙΑ> Γιατί βρε Άννα; μια χαρά είναι η μαμά σου..

ΑΝΝΑ> Μια χαρά και δύο…

ΜΠΕΛΑ> Καλώς τη Γιωργία, να της το πιάσεις λίγο εδώ στα πλευρά. Κρέμεται… και να της ρίξεις το φυκάρι… δυο δάχτυλα… κατάλαβες; πάω να σας το φέρω.

ΑΝΝΑ> Όχι μαμά. Πήγαινε να μας κάνεις ένα καφέ και θα το προβάρουμε μετά… εμπρός πήγαινε! ................... Είδες κουμάντα;

ΓΙΩΡΓΙΑ> Βρε Άννα !! άσε την, την καημένη. Πως της μιλάς έτσι; Έχει λαχτάρα να σε δει νυφούλα…

ΑΝΝΑ> Ναι καλά…

ΓΙΩΡΓΙΑ> Αυτή νοιάζεται για σένα.. μήπως την ήθελες αδιάφορη;

ΑΝΝΑ> Βρε συ Γιωργία, δεν την άκουσες… νομίζει ότι είμαι ακόμα του δημοτικού. Έλεος !!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Όλες οι μανάδες έτσι είναι. Που να δεις και τη δικιά μου!!. Πολλές φορές μου συμπεριφέρεται σαν νήπιο!.

ΑΝΝΑ> Βρέφος θα έλεγα εγώ. Δεν το πιστεύει ότι σαρανταρίζω.

ΓΙΩΡΓΙΑ> Σαρανταρίζεις;

ΑΝΝΑ> Ναι, όπου να ναι… Ε! είπα κι εγώ «αμάν» να βάλω ένα νυφικό και αυτή κοντεύει να μου το βγάλει ξινό.

ΓΙΩΡΓΙΑ> Αλήθεια, ο… Τάσος;

ΑΝΝΑ> Τι «ο Τάσος»;

ΓΙΩΡΓΙΑ> Να… τι κάνει, τι λέει για το γάμο.... Νόμιζα ότι ήταν αδιάφορος. Πως του ήρθε; Ξαφνικό!!!

ΑΝΝΑ> Πώς να του έρθει; Του ήρθε. Η κρίση της ηλικίας βλέπεις. Δεν θέλει να μείνει άτεκνος. Τώρα που…. μπορεί…

ΓΙΩΡΓΙΑ> Ώστε για τα παιδιά λοιπόν!! Γι’ αυτό το αποφάσισε;

ΑΝΝΑ> Μάλλον..... απ’ ότι φαίνεται!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Γιατί ξέρεις η κρίση της ηλικίας για κάποιους άλλους σημαίνει… «κοιτάζω κι αλλού». “Επιβεβαιώνω τις ικανότητές μου”…

ΑΝΝΑ> Χα χα.. Ε!! κοντέψαμε… παρά τρίχα..

ΓΙΩΡΓΙΑ> Δηλαδή θέλεις να πεις ότι ξενοκοίταζε;

ΑΝΝΑ> Άστα Γιωργία μου… αλλά εγώ του έγινα στενός κορσές…

ΓΙΩΡΓΙΑ> Τι μου λες;.... με ποιαν;…

ΑΝΝΑ> Ε! Να σου πω... εσύ μου έριξες το σπόρο. Θυμάσαι; Πρέπει να ξέρεις!!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Ποιο σπόρο καλέ... εγώ; Πότε;

ΑΝΝΑ> Ναι, τότε με το πράσινο φορεματάκι ... που έγινε ξαφνικά κόκκινο!!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Α! Γι’ αυτήν; Εγώ άλλο εννοούσα... χα χα χα...

ΑΝΝΑ> Εγώ άλλο κατάλαβα ότι ήθελες να μου πεις... αλλά.... τέλος πάντων.

ΓΙΩΡΓΙΑ> Τέλος πάντων, άντε τώρα. Τέλος καλό.. όλα καλά. Κι ο Τάσος είναι καλό παιδί.

ΑΝΝΑ> Το καλό του κόκαλο… που πήγε να τα φτιάξει με την καλύτερή μου φίλη.

ΓΙΩΡΓΙΑ> Της την έπεσε; σου το είπε η ίδια;

ΑΝΝΑ> Όχι βέβαια, η μουσίτσα, τον γουστάριζε. Τον ήθελε για πάρτι της. Βλέπεις ο Τάσος έχει στρωμένη δουλειά στο χασαπιό, εξασφαλισμένο μέλλον. Ότι πρέπει για μια ζωντοχήρα.

ΓΙΩΡΓΙΑ> Πω πω!! Και ζωντοχήρα; Ε δεν το πιστεύω!!

ΑΝΝΑ> Με τρία παιδιά!!…

ΓΙΩΡΓΙΑ> Μα θα με σκάσεις.. ποια είναι… πες μου!!

ΑΝΝΑ> Τις φιλίες θα κοιτάμε τώρα; αυτοκίνητο, σπίτι… εμ.. η κυρία!!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Έλα λέγε!!

ΑΝΝΑ> Βρε αρνάκια στη σούβλα θα τους έκανα και τους δύο!! Πάμε μέσα να στα πω… Μαμά, φέρε τους καφέδες στη σάλα. …. Θα στα πω.

ΓΙΩΡΓΙΑ> Πάμε… πάμε να προβάρεις και τα λέμε.

ΣΚΗΝΗ 5η

(Χτυπά η πόρτα και μπαίνει ο Τάσος)

ΜΠΕΛΑ> Έλα, έλα Τάσο μου, καλώς το παιδί μας… καλώς το παλικάρι μας!!.

ΤΑΣΟΣ> Άννα που είσαι; Έφερα το αρνάκι… παρ’ το μάνα.

ΜΠΕΛΑ> Από σήμερα; Το Σαββάτο έπρεπε.. για να ‘ναι φρέσκο.

ΤΑΣΟΣ> Τι θα πει από σήμερα; Τον καταψύκτη γιατί τον πήρα;

ΜΠΕΛΑ> Ε!! και θα φάμε κατεψυγμένο αρνί; Στη γιορτή σου;

ΤΑΣΟΣ> Άκου κυρά Μπέλα αν δεν το θέλεις να το πάω στα ορφανά.. και ύστερα βρες εσύ τι θα μαγειρέψεις το Πάσχα.

ΜΠΕΛΑ> Πω πω! Ασήκωτο είναι.. πόσα κιλά έφερες;

ΤΑΣΟΣ> Που είναι η Άννα;

ΜΠΕΛΑ> Στη σάλα, προβάρει το νυφικό. Μην πας μέσα!!!

ΤΑΣΟΣ> Γιατί;

ΜΠΕΛΑ> Γιατί δεν κάνει να τη δεις με το νυφικό πριν τον γάμο!!.

ΤΑΣΟΣ> Και δώδεκα χρόνια τώρα..… τέλος πάντων!!. Δεν σκαμπάζω από τέτοια... Πες τους να πάνε αλλού. Εγώ θα πάω μέσα να δω μπάλα.

ΜΠΕΛΑ> Παιδί μου.. δεν μπορείς να περιμένεις λίγο;

ΤΑΣΟΣ> Εσύ τι λες μπορώ; Είναι τέσσερις παρά τέταρτο.

ΜΠΕΛΑ> Ε που να ξέρω… περίμενε λίγο. Άσε τη Γιωργία να της το πιάσει με την ησυχία της.

ΤΑΣΟΣ> Το λες και δεν ντρέπεσαι… ξέρεις πολύ καλά πως ο Πρασιναϊκός κρέμεται από μια μπαμπακερή κλωστή.

ΜΠΕΛΑ> Κλωστή;

ΤΑΣΟΣ> Ναι κυρά μου, μπαμπακερή…

ΜΠΕΛΑ> Μπαμπακερή ε;

ΤΑΣΟΣ> Μάλιστα.. ένα γκολ και σβήσαμε από το πρωτάθλημα.

ΜΠΕΛΑ> Ένα γκολ ε; τι μου λες; Μόνο;

ΤΑΣΟΣ> Δεν μου λες; με δουλεύεις; Μήπως είσαι με τους “άλλους” και μου το κρύβεις;

ΜΠΕΛΑ> Όχι βρε Τάσο μου. Ποιους άλλους;

ΤΑΣΟΣ> Τους κόκκινους ντε, τις σαρδέλες!!!

ΜΠΕΛΑ> Τι να σου κρύψω; Εγώ δεν ξέρω η κακομοίρα.. ούτε από σαρδέλες, ούτε από γαύρους!!

ΤΑΣΟΣ> Δεν διάβασες εφημερίδα;

ΜΠΕΛΑ> Όχι!! Ποια εφημερίδα;

ΤΑΣΟΣ> Την «πράσινη ξινήθρα»… θα βάλει σήμερα στην 11άδα Μακρυπόδη και Κεφαλόπουλο.

ΜΠΕΛΑ> Ε!! που να το φανταστώ… τον Μακρυπόδη ε; Μπράβο!!

ΤΑΣΟΣ> Βέβαια!!! και τον Κεφαλόπουλο για τα ψηλοκρεμαστά.. κι εσύ μου λες για πρόβες, νυφικά και αηδίες.

ΜΠΕΛΑ> Καλά παιδάκι μου συγνώμη!!.. θα τις πάρω μέσα στην κουζίνα.. ελπίζω να μην το λερώσουν με τις μπογιές ..

ΤΑΣΟΣ> Ποιες μπογιές…

ΜΠΕΛΑ> Βάφω τα αυγά για το Πάσχα.. Μεγάλη Πέμπτη σήμερα. Ξέχασες;

ΤΑΣΟΣ> Δεν πιστεύω να τα βάφεις κόκκινα!!

ΜΠΕΛΑ> Ε… ναι!! δηλαδή θα βάψω κι άλλα χρώματα… πιο ύστερα.

ΤΑΣΟΣ> Κυρά Μπέλα δεν εξηγιέσαι καλά… αν χάσουμε θα τα φας μόνη σου όλα τα αβγά.. να το ξέρεις!!

ΜΠΕΛΑ> Μα παιδί μου έχω χοληστερίνη.. δεν κάνει!!.

ΤΑΣΟΣ> Δεν με ενδιαφέρει. Να τα εξαφανίσεις.

ΜΠΕΛΑ> Μα γιατί; Πάσχα έρχεται!!

ΤΑΣΟΣ> Δεν μου αρέσει το κόκκινο… γκε γκε; Οτιδήποτε άλλο χρώμα εκτός από κόκκινο.

ΜΠΕΛΑ> Να τα στολίσομε και για τη γιορτή σου…

ΤΑΣΟΣ> Είναι το χρώμα που σιχαίνομαι, κόκκινοι είναι οι αντίπαλοι… οι σαρδέλες!! βγάζω σπυράκια… τελειώνετε και αρχίζει το ματς. Θα χάσω τη σέντρα. (σταυροκοπιέται).

ΜΠΕΛΑ> Κορίτσια περάστε στην κουζίνα γρήγορα..

ΑΝΝΑ> Γιατί;

ΜΠΕΛΑ> Γιατί ο Τασούλης θέλει να δει μπάλα στην μεγάλη τηλεόραση.

ΑΝΝΑ> Μα θα το λερώσουμε. Παντού έχεις μπογιές…

ΤΑΣΟΣ> Κορίτσια αν δεν πάτε τώρα, δεν θα πάτε ποτέ. Τελεία και παύλα.

ΜΠΕΛΑ> Τι εννοείς Τάσο μου;

ΤΑΣΟΣ> Πες στην κορούλα σου ότι πάω να δω μπάλα στο καφενείο και να μη με περιμένει πια. Τέλος!!!

ΜΠΕΛΑ> Όχι!!! όχι προς θεού… τώρα… Να παιδί μου!! τώρα φεύγουν..

ΓΙΩΡΓΙΑ> Ας περάσει… τα μαζέψαμε.

ΜΠΕΛΑ> Ορίστε έφυγαν. Πέρασε πασά μου!! Τι να σου φέρω;

ΤΑΣΟΣ> Τίποτα, απολύτως. Θα σου παραγγείλω καφέ στο τέλος… Ανάλογα!!!.

ΣΚΗΝΗ 6η

ΤΖΕΝΗ> Βρε Λίνα, είσαι σίγουρη γι αυτό που πας να κάνεις; Έχεις λίγο περιθώριο να το ξανασκεφτείς.

ΛΙΝΑ> Σιωπή Τζένη!! Εγώ σε θέλω για μάρτυρα. Απόψε θα ακούσεις πράγματα και θαύματα.

ΤΖΕΝΗ> Βρε μπήκαμε σε ξένο σπίτι σαν κλέφτες, κι εσύ θέλεις να κάνεις και φασαρία;

ΛΙΝΑ> Θα της τον πάρω…

ΤΖΕΝΗ> Η Άννα είναι η καλύτερή σου φίλη..

ΛΙΝΑ> Ήταν!! Πάει πια.

ΤΖΕΝΗ> Αφού τα έμαθε όλα με σένα και τον Τάσο…

ΛΙΝΑ> Θα τους χαλάσω το γάμο… θα δεις!!

ΤΖΕΝΗ> Καλύτερα να μείνεις μακριά τους…

ΛΙΝΑ> Όχι!!

ΤΖΕΝΗ> Ηρέμησε βρε πουλάκι μου.

ΛΙΝΑ> Κόκκινο νυφικό θα φορέσει η κυρία Άννα… Ναι!!!

ΤΖΕΝΗ> Βρε είσαι με τα καλά σου; Αξίζει να κάνεις φασαρία για κάτι που είναι τελειωμένο;

ΛΙΝΑ> Άκουσε να σου πω!! Αν ήρθες μαζί μου για να μου αλλάξεις τα μυαλά… είσαι πολύ γελασμένη.

ΤΖΕΝΗ> Μα εσύ πριν μια εβδομάδα έλεγες ότι ο Τάσος είναι καμένο χαρτί και δεν αξίζει. Τώρα τι σ’ έπιασε;

ΛΙΝΑ> Πριν μια εβδομάδα ήταν αλλιώς… τώρα ξαναφούντωσα.

ΤΖΕΝΗ> Βρε Λίνα μου εσύ μπορεί να ξαναφούντωσες, αυτός τι λέει; Αξίζει να μαλώσεις για χατίρι του ή όχι;

ΛΙΝΑ> Όχι, αλλά ο τρόπος που έγινε δεν μου άρεσε..

ΤΖΕΝΗ> Είδες; είπες όχι, οπότε άστο να πάει!!! Νέα είσαι, ωραία είσαι. Οπότε θα βρεις.

ΛΙΝΑ> Αχ βρε Τζένη. Εσύ είσαι τακτοποιημένη… τι σε νοιάζει; Βρέξει χιονίσει ο δικός σου θα σου τα ακουμπήσει. Κι αν δε σου τα δώσει, θα πας εσύ να τα σουφρώσεις. Πορτοφόλι, τράπεζα!!

ΤΖΕΝΗ> Ε!! δεν είναι τόσο απλό. Τα ελέγχει.

ΛΙΝΑ> Ενώ εγώ; Παντρεμένη, χωρισμένη με τρία παιδιά.. σχεδόν ορφανά. Ο Τάσος θα ήταν ο καλύτερος πατέρας…

ΤΖΕΝΗ> Και το πιο φουσκωτό πορτοφόλι.

ΛΙΝΑ> Τι είπες;

ΤΖΕΝΗ> Τίποτα τίποτα… τα παιδιά λέω. Δεν έχουν δικό τους πορτοφόλι; Ώστε ο Τάσος ήθελε τα παιδιά. Ε;

ΛΙΝΑ> Βέβαια και ήθελε και θα τα είχε στο πιάτο.. ο βλάκας!

ΤΖΕΝΗ> Στο πιάτο; Τι λες τώρα; Τα είδε; Τα ήξερε;

ΛΙΝΑ> Βεβαίως, κάθε φορά που με έσφιγγε στην αγκαλιά του, του παρουσίαζα κι από ένα..

ΤΖΕΝΗ> Δηλαδή τρεις φορές σε αγκάλιασε; Μόνο;

ΛΙΝΑ> Τζενάκι άσε τα αστεία και φώναξε την κυρία Μπέλα… πρέπει να εξηγηθούμε.

ΤΖΕΝΗ> Βρε καλή μου ξανασκέψου το. Καλά καλά… κυρία Μπέλα!! Είστε εδώ; Κυρία Μπέλα!! Άννα!!

ΤΑΣΟΣ> Τι συμβαίνει; Τι θέλεις εδώ Λίνα;

ΛΙΝΑ> Τάσο άκου, σε συγχωρώ γι αυτό που έκανες, μπορείς καλέ μου να γυρίσεις στο σπίτι..

ΤΑΣΟΣ> Με συγχωρείς; Να γυρίσω που; Συγνώμη… τι έκανα δηλαδή;

ΛΙΝΑ> Τάσο μου, τα παιδιά σε περιμένουν.

ΤΖΕΝΗ> Εγώ πρέπει να φύγω. Δεν μπορώ. Τέλος χρόνου!!! Αντίο.

ΤΑΣΟΣ> Γεια!!…. Ποια παιδιά με περιμένουν;

ΛΙΝΑ> Τα παιδιά μας!!

ΤΑΣΟΣ> Τα παιδιά σου θέλεις να πεις.. ο Μάκης που είναι φαντάρος, η Μπεμπέκα που γκομενίζει στα μπαράκια ..

ΛΙΝΑ> Είναι και ο μικρός μας.. ο Μπούλης..

ΤΑΣΟΣ> Ο Μπούλης; ο μικρός; που το έχει κάψει εντελώς;. Άστα να πάνε!!

ΛΙΝΑ> Γιατί είσαι τόσο σκληρός; Τα παιδιά σε αγαπάνε.. όλο για σένα μιλούν.

ΤΑΣΟΣ> Άκου Λίνα!! Παρεξήγησις… εγώ όταν μίλησα για παιδιά δεν εννοούσα φαντάρους, αγαπητικιές και τσιγαροπνίχτες.

ΛΙΝΑ> Εγώ; Εγώ δεν παίζω κανένα ρόλο για σένα; Ότι μου έλεγες δεν το εννοούσες λοιπόν; Με κορόιδευες την καημένη;

ΤΑΣΟΣ> Βρε Λίνα.. Βρε κορίτσι μου, ένα καφέ βγήκαμε να πιούμε. Δεν έγινε τίποτα.

ΛΙΝΑ> Ναι, αλλά άφησες να εννοηθούν πολλά.

ΤΑΣΟΣ> Στην φαντασία σου.. εγώ γιατί δεν τα κατάλαβα;…

ΛΙΝΑ> Πρέπει να γυρίσεις πίσω, στο σπίτι. Σαν να μην έγινε τίποτα.

ΤΑΣΟΣ> Όπα!!! Μαζί μιλάμε τώρα ή ακούω κασέτα 8 τρακ σε επανάληψη;

ΛΙΝΑ> Πρέπει να γυρίσεις!!…

ΤΑΣΟΣ> Φύγε γιατί αν γυρίσει η Άννα θα την έχεις άσχημα. Θα σε λούσει με την μπογιά των αβγών. Παρακάλα να μην είναι βραστή.

ΛΙΝΑ> Τάσο.. Αχ βρε Τάσο μου… γιατί;

ΜΠΕΛΑ> Τι κάνετε εσείς εδώ βρε!!! Τρέχα Άννα να δεις τον αχαΐρευτο σου αγκαλιά με την αγαπητικιά του.

ΑΝΝΑ> Τιιιιι!!!! Δεν ακούω... (από μέσα)

ΜΠΕΛΑ> Βρε!! Την κουβάλησες μέσα στο σπίτι μου; Έξω γρήγορα πριν σας πετάξω από το παράθυρο!!

ΤΑΣΟΣ> Κυρία Μπέλα , παρεξήγησις!!!

ΜΠΕΛΑ> Σκάσε αγαπητικέ της κακιάς ώρας.. Σκάσε!! πάω να σου φέρω και το κωλοαρνί σου.. κι άμε να της το ταΐσεις αυτηνής και στα ορφανά της…

ΛΙΝΑ> Κυρία Μπέλα!!

(βαίνει η Άννα με κόκκινο νυφικό και πασαλειμμένη με μπογιές)

ΜΠΕΛΑ> Ωχχ! Κόρη μου τι έπαθε το νυφικό; Όχου!!! … βοή που μας βρήκε!!

ΑΝΝΑ> Μάνα άσε!!… Χύθηκε η μπόγια των αβγών πάνω μου.

ΤΑΣΟΣ> Το νυφικό βάφτηκε κόκκινο; Όχι κόκκινο.. όχι κόκκινο!.

ΜΠΕΛΑ> Κόρη μου!! Ωχ συμφορά… Χριστέ μου. Κάηκες;

ΑΝΝΑ> Όχι, άστο πάνω μου μάνα.. Λίνα τι θέλεις εδώ;

ΛΙΝΑ> Θέλω να μιλήσουμε…

ΑΝΝΑ> Πάρε δρόμο αμέσως γιατί αλλιώς θα σε κάνω αρνί στη σούβλα και θα σε σερβίρω στη γιορτή του αγαπητικού σου..

ΤΑΣΟΣ> Όχι κόκκινο!! Άννα μου..

ΑΝΝΑ> Σκάσε εσύ βρε.. πέρασε μέσα… μ εσένα θα τα πούμε μετά. Λίνα δίνε του τώρα.

ΛΙΝΑ> Άννα λυπάμαι για το νυφικό σου…

ΑΝΝΑ> Εγώ δεν λυπάμαι καθόλου, κόκκινο το ήθελα εξ αρχής. Αλλά αυτός ο άχρηστος το μισεί.

ΛΙΝΑ> …ξέρεις ο Τάσος κι εγώ!!

ΑΝΝΑ> Ξέρω!! Πως δεν ξέρω.. Ο Τάσος κι εσύ θα παραστήσετε τον Ιούδα στην Ανάσταση. Δύο μερούλες σας έμειναν… Κοντή γιορτή!! στην πυρά λοιπον, στην πυρά!!!

ΜΠΕΛΑ> Παιδί μου μην συγχύζεσαι!!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Άννα ηρέμησε δεν αξίζει..

ΑΝΝΑ> Τι να ηρεμίσω βρε Γιωργία; Δεν βλέπεις; Τόλμησε να έρθει μέσα στο σπίτι μου. Να μου τον πάρει, λέει!!

ΜΠΕΛΑ> Πω πω.. Το παιδάκι μου βάφτηκε το νυφικό.. γρουσουζιά!!!.

ΑΝΝΑ> Το κόκκινο είναι το χρώμα της χαράς. Λοιπόν ακούστε…

ΜΠΕΛΑ> Παιδί μου μην παίρνεις βιαστικές αποφάσεις.. πρόσεχε τι θα πεις.

ΑΝΝΑ> Καθόλου βιαστικές. Εξ άλλου εδώ με την κυρία Λίνα είναι παλιά η κολόνια. Άκου να δεις κοπελιά…. Ο κύριος από δω μάλλον σε μένα κατέληξε. Οπότε αδίκως επιμένεις..

ΛΙΝΑ> Άννα ξέρεις εγώ…

ΑΝΝΑ> Ξέρω. Βρίσκεσαι σε κρίσιμη ηλικία με τρία παιδιά, κλιμακτήριος και τα τοιαύτα. Μην το βάζεις κάτω. Λίγο σουλουμά στη μούρη και θα βρεις κάποιον βλάκα να του τα τρως.

ΛΙΝΑ> Ξεχνάς ότι είμαστε φίλες; Είσαι σκληρή!!…

ΑΝΝΑ> Ε, δεν είμαι, και θα σου το αποδείξω. Επειδή ήσουν η καλύτερη μου φίλη και μοιραζόμουν μαζί σου όλα τα μυστικά μου, τώρα θα μοιραστώ και κάτι φανερό.

ΤΑΣΟΣ> Όχι κόκκινο βρε παιδιά… όχι κόκκινο!!!.

ΜΠΕΛΑ> Εκεί κόλλησε αυτός.

ΑΝΝΑ> Λοιπόν κυρία μου για να δεις τη μεγαλοψυχία μου, θα σου βρω δουλειά να θρέψεις τον ανήλικο αλήτη σου… με αντάλλαγμα να εξαφανιστείς απ’ τη ζωή μας. Όσο για τους άλλους δυο να πάνε να δουλέψουν για να ζήσουν. Να κόψουν το σβέρκο τους!!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Μπράβο Άννα μου, είσαι τόσο μεγαλόψυχη!!!.

ΑΝΝΑ> Άδειαζε μας τη γωνιά τώρα. Εμπρός.. δρόμο!!! (η Λίνα σκύβει το κεφάλι και φεύγει)

ΤΑΣΟΣ> Άννα, ξέρεις εγώ δεν…. Δεν έγινε τίποτα.

ΑΝΝΑ> Τάσο άκου… το ότι είσαι εδώ ακόμα, σημαίνει ότι τα ξέρω όλα.. και τα ξέρω εκ των έσω.

ΓΙΩΡΓΙΑ> Η Τζένη λοιπόν… αυτή είναι η μόνη…

ΑΝΝΑ> Ναι. Μου τα έλεγε η Τζένη. Ήθελε να σε σώσει. Ξέρω λοιπόν ότι δεν φταις… εξ ολοκλήρου εννοώ.

ΤΑΣΟΣ> Βρε Αννάκι μου, βρε γυναίκα μου!!!… να σε φιλήσω!!!

ΑΝΝΑ> Λοιπόν την Κυριακή του Θωμά γίνεται ο γάμος και τέλος. Τα κεφάλια μέσα.

ΤΑΣΟΣ> Να πάμε να σου πάρω ένα καινούριο νυφικό…

ΑΝΝΑ> Όχι!! λοιπόν θα παντρευτώ με αυτό το κόκκινο για να το βλέπω στις φωτογραφίες και να θυμάμαι.

ΤΑΣΟΣ> Όχι κόκκινο, οτιδήποτε άλλο..

ΓΙΩΡΓΙΑ> Γιατί δεν συμπαθείς το κόκκινο;.. πες μου!!.

ΤΑΣΟΣ> Γιατί η ομάδα μου μόλις έχασε 5-0 από τον Κοκκινιακό!! Φτου σας σαρδέλες!! Δεν το αντέχω!! Βρε παιδιά δεν το αντέχω!!!.

ΑΝΝΑ> Λοιπόν κύριε Τάσο θα το συνηθίσεις γιατί αυτό το νυφικό θα το βάλω σε κορνίζα και θα το στολίσω στο σαλόνι για πάντα!!!.

ΤΑΣΟΣ> Όχι κόκκινο… βρε παιδιά όχι κόκκινο…

ΑΝΝΑ> Σκάσε!!!

ΓΙΩΡΓΙΑ> Χα χα χα άντε η καλή ώρα… η καλή ώρα!!!

ΤΕΛΟΣ

(Ετοιμάζονται όλοι να χαιρετήσουν και χτυπά η πόρτα..)

Μπέλα> Μαρία παιδί μου πήγαινε να δεις ποιος είναι και διώξε τους!!... η παράσταση έχει τελειώσει!!!

ΜΑΡΙΑ> Αμέσως κυρία....... Μααααα... είναι ο κύριος Ανδρέας ο αδελφός σας!! Να τον αφήσω να μπει;

Ανδρέας> Περιμένετε... περιμένετε !!! Καλησπέρα σε όλους!

ΤΑΣΟΣ> Καλησπέρα Θείε!...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Έχω να σας παρουσιάσω το νέο μέλος του Δημοτικού μας Συμβουλίου. Την Αντιδήμαρχο κυρία Λίνα... πως είναι το επίθετό σου;

ΛΙΝΑ> Εγώ; αααα ναι, εεεεε, Λιναρδοπούλου.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Την κυρία Λίνα Λι-να-ρδο-πούλου λοιπόν.

ΑΝΝΑ> Συγχαρητήρια .... αλλά πότε πρόλαβε; Πριν πέντε λεπτά έφυγε!!!

ΤΑΣΟΣ> Έτσι είναι αυτά τα πράγματα.. Μέσα σε πέντε λεπτά ανεβαίνουν και κατεβαίνουν κυβερνήσεις...

ΑΝΝΑ> Σωστά ! Καλορίζικια Λινάκι!!! Να σε χαίρονται αυτοί που σε έχουν.

ΑΝΔΡΕΑΣ> Και δεν είναι μόνο αυτό.... Εεεε Λινάκι;

ΤΑΣΟΣ> Τι άλλο θα δουν τα αφτιά μου απόψε;...

ΑΝΔΡΕΑΣ> Και τι θα ακούσουν τα μάτια σου να λες!! περίμενε κάτι ετοιμάζει ο θείος!!

ΤΑΣΟΣ> Ψάχνει την τσέπη του... βρε λες νααααα....;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Καλή μου Λίνα... με αυτό το δαχτυλίδι σου ζητώ να γίνεις γυναίκα μου και από τούδε και στο εξής να ενώσουμε τις δύο ζωές μας σε μία.. δέχεσαι;

ΛΙΝΑ> Μμμμμ!! Αντιδήμαρχος είπες;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Ναι!! Αντιδήμαρχος επί των τιμών του Δημάρχου.

ΛΙΝΑ>Δηλαδή.. με μισθό;

ΑΝΔΡΕΑΣ> Μα βέβαια... με μισθό!!

ΛΙΝΑ> Εεεε τότε... Ναι!!... δέχομαι!!.. βέβαια δέχομαι!

ΑΝΝΑ> Μα δεν υπάρχει τέτοια θέση θείε!!

ΑΝΔΡΕΑΣ> Θα την δημιουργήσω εγώ, μόλις πάρω την Δημαρχεία!!...

ΤΑΣΟΣ> Άιντε το λοιπόν καλορίζικα!!... Καλορίζικα!!

ΑΝΔΡΕΑΣ> Όλοι στις επόμενες εκλογές ψηφίζουμε “Παλαϊκή Οικολογική Συμμαχία” και ιδού η αφίσα... Πράσινη σαν το γκαζόν μέσα στο καινούριο πάρκο! ... συμφωνείς Τάσο;

ΤΑΣΟΣ> Βεβαίως... τώρα μάλιστα. Συμφωνώ και θα γίνω και προϊστάμενος!!!

-Υπόκληση-